Informacje o spektaklach biorących udział w Festiwalu 13. Koszalińskie Konfrontacje Młodych „m-teatr” 2022

INSTYTUT
reż. Jędrzej Wielecki
Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu
spektakl konkursowy
21/09 (środa) godz. 19:00, Duża Scena – Gala Otwarcia Festiwalu

Asystent reżysera: Magdalena Maścianica
Dramaturgia: Natalia Matuszek
Muzyka: Jędrzej Wielecki
Scenografia: Karolina Potębska
Reżyseria świateł: Wojciech Gieroń
Obsada z wyszczególnieniem ról:
Karolina Kuklińska – Agnieszka
Magdalena Maścianica – Weronika
Monika Stanek – Iga
Radomir Rospondek – Sebastian
Kacper Sasin – Rumun

W środku dużego miasta w Polsce, w środku jego środka, w centrum jego centrum, stoi stara przedwojenna kamienica. Na domofonie widnieje napis Instytut. Na piątym piętrze, w mieszkaniu określanym tą nazwą, mieszka Agnieszka – od niedawna właścicielka mieszkania – wraz z czwórką innych osób. Pewnej leniwej niedzieli ktoś zamyka mieszkanie nie zostawiając lokatorom możliwości wyjścia. Nikt ich nie słyszy, nie mają jak uciec ani jak wezwać pomocy.

Kto ich zamknął? Lokatorzy mówią na nich Oni. Doszukują się w nich swoich osobistych wrogów. Jednak kim są i czego chcą Oni? Prawda może okazać się mroczniejsza niż się wydaje.

Bohaterowie spektaklu na podstawie powieści Jakuba Żulczyka poznali się w barze i choć pochodzą z różnych środowisk, zamieszkali razem. Mają zawieszone życiorysy, żyją w międzyczasie – od jednej zakrapianej nocy do drugiej. Teraz jednak muszą wydostać się z Instytutu, własnych czterech kątów, jedynej spokojnej przystani w niepewnych czasach.

Atmosfera gęstnieje, psują się układy nerwowe, wewnątrz grupy rośnie napięcie. Na domiar złego, zaczyna dawać znać o sobie przeszłość. Być może zawsze chodziło o coś więcej.

RAP MAGISTER FEAT. TOMASZ KOT
reż. Olek Talkowski
monodram Olka Talkowskiego
spektakl konkursowy
21/09 (środa) godz. 21:30, Scena na zapleczu

Marcin Chlanda – scenografia
Filip Marszałek – światło
RECENZJE:

Olek Talkowski swoimi „rymami ze szkolnej ławki” pokazuje, że nie wszystko w kwestii przedstawień „mówionych” zostało jeszcze powiedziane. Za formę mając mikrofon i własnego autorstwa bity zabiera nas w świat swój i Tomasza Kota, którego role filmowe i praca aktorska są głównym tematem „RAP MAGISTRA”. Gdzie kończy się teatr a zaczyna koncert? Nie wiem, chyba na siedziskach widowni, chociaż ta zdawała się bawić, jakby tej granicy nie było pomimo moich początkowych obaw, że spektakl „nie siądzie”, bo typowa publika teatralna różna jest raczej od tej rapowej. Na swój sposób miałem jednak rację, bo były to pierwsze tej edycji owacje na stojąco…

Robert Kurek

off PPA.

[…]

Sztuka, mimo iż opowiada o aktorze, pokazuje nam też, że nie można się poddawać. Postać Tomasza Kota jest tak przedstawiona w spektaklu, że staje się motywacją do dalszego działania, bo jak to sam główny bohater powiedział “skoro on może to ja też”.

Ten spektakl na pewno długo będzie mi siedział w głowie, to pobudzająca „teatralna mocna kawa czy czarna herbata”. To co aktor zrobił na scenie jest rzeczą niebanalną i niespotykaną. Zachwycił mnie swoim głosem, kreatywnością oraz chęcią kontaktu z publicznością. Jego sposób na interakcje z widzami był świetny a samo bycie na scenie było magiczne.

Amelia Bednarz

Pestka Festiwal

[…]

Mamy tu piękne światło, przemyślane wizualizacje (autorstwa Marcina Chlandy), dym i świetną muzykę. Zachwyca kondycja aktora, który w tym autotematycznym show daje widzom całego siebie. Skrecze, skille, bity, dykcja, oprawa – zachwycają! Jest to niezwykle dopracowany występ. I mądry – tekstów słucha się z przyjemnością. Olek Talkowski (twórca tekstów, muzyki, sprawca i wykonawca całego zamieszania) przygotował genialny rapowy koncert, który ma klimat najlepszych występów hip-hopowych w Polsce. Ze sceny płynie tak niesamowita energia, że nawet początkowi sceptycy na koniec dołączają się do owacji na stojąco.

Joanna Marcinkowska

FFT.

NASZ MAŁY PRL
reż. Monika Janik-Hussakowska
Nowy teatr im. Witkacego w Słupsku
spektakl konkursowy
22/09 (czwartek) godz. 19:00, Duża Scena

Autorzy: Izabela Meyza i Witold Szabłowski
Adaptacja i reżyseria: Monika Janik-Hussakowska
Scenografia: Barbara Guzik
Opracowanie muzyczne: Cezary Reinert
Opieka muzyczna: Monika Bubniak
Obsada: Bożena Borek, Monika Bubniak (gościnnie), Igor Chmielnik, Krzysztof Kluzik,
Katarzyna Pałka, Wojciech Marcinkowski oraz zespół muzyczny na żywo.

A gdyby tak stworzyć sobie dzisiaj swój mały PRL-u na własny użytek? Tego wyzwania podejmują się Iza i Witek, którzy postanawiają przez pół roku udawać, że dalej  mamy orła bez korony i zapis o przyjaźni ze Związkiem Radzieckim w konstytucji, a Ludwik Waryński wciąż patrzy na nas ze stuzłotowego banknotu. Zamieszkują więc w  wielkiej płycie, zamieniają laptopy na maszynę do pisania, GPS-a na starą mapę, a komórkę na telefon z tarczą. Przestawiają się z Ikei na meble z Zakładów Produkcji  Mebli w Wyszkowie, z opla astry na FIATA 126P, z oliwy z oliwek na smalec ze świni, a z sushi – na bitki wołowe. Próbują zrealizować kartkę na wołowe z kością, wymienić  dziesięć kilo gazet na papier toaletowy i regularnie wyłączają sobie wodę i prąd. Słowem – przenoszą się do PRL-u. Chcą przyjrzeć się współczesnej Polsce przez pryzmat PRL-u i zastanowić się, ile z dawnego systemu zostało w nas do dziś.

Czy im się to uda? Czy możliwe jest odtworzenie atmosfery tamtych lat? W końcu zawsze mogą ze swojego PRL-u wyjść, a Ci którzy żyli w tamtych czasach, takie   możliwości nie mieli…

WSZYSCY JESTEŚMY DZIWNI
reż. Olga Ciężkowska
Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi
spektakl konkursowy
23/09 (piątek) godz. 19:00, Duża Scena

Autor: Karolina Sulej
Reżyseria: Olga Ciężkowska – AST Kraków
Adaptacja i dramaturgia: Anna Mazurek – AST Kraków
Scenografia/ kostiumy / multimedia: Gabriela Porada – ASP Łódź
Muzyka: Maja Luxenberg
Teksty piosenek: Anna Mazurek, Maja Luxenberg
Realizacja video: Ewa Borowska – PWSFTviT Łódź
Kurator projektu „Nowy i Młodzi”: Remigiusz Brzyk
Konsultacja burleski: Katarzyna Regulska
Inspicjentka: Teresa Hajman
Identyfikacja graficzna: Ola Jasionowska
Występują: Barbara Dembińska, Magdalena Kaszewska, Paulina Walendziak, Katarzyna Żuk, Sławomir Sulej

„Normalność nie istnieje! To po prostu nawijka, którą wam na co dzień sprzedają!
My opowiemy wam inną historię.
Wszyscy jesteśmy dziwni!
Dziesięć występów i tylko jeden bilet!
To co, zaczynamy zabawę?”

„Wszyscy jesteśmy dziwni”, Karolina Sulej

Drogie osoby, opowiemy wam o placu zabaw świata, Sodomie nad morzem; o raju dla biedaków! O Coney Island, wyspie-dzielnicy Nowego Jorku; o tętniącym życiem parku rozrywki i cyrkowej oazie dla „dziwaków”, odrzuconych przez normatywne społeczeństwo.

Twórcy i twórczynie spektaklu, przywołując historię Coney Island, zadają pytania o możliwość wyrażania własnej odmienności; o trud poszukiwania przestrzeni i akceptacji dla wszystkiego, co nie mieści się w normie. Opowieści performerów i performerek ze współczesnego Coney Island odsłaniają tematy boleśnie uderzające również w naszą rzeczywistość. Stopniowa utrata przestrzeni na wypowiedź i działanie; deweloperka pożerająca rdzenną tkankę miasta; realia późnego kapitalizmu, które nie sprzyjają indywidualności: odgradzanie się i zamiatanie z przestrzeni widoczności wszystkiego, co zbędne i nieprzynoszące korzyści; traktowanie coraz większych grup osób, miejsc i idei na równi z zepsutymi przedmiotami. To jest ciemna strona liberalnej demokracji. I o tym wam opowiemy!

A zatem, drogie Osoby, Panie, Panowie i wszyscy Inni, zapraszamy na seans wspólnego śnienia na jawie! Pomarzymy sobie o miejscu, które akceptuje każde „dziwactwo” i nie zadaje pytań; które nie wymaga i przygarnia wszystkich odrzuconych przez świat. Zatęsknijmy i przyśnijmy sobie razem takie miejsce! I zadajmy sobie pytanie, czy w opowieści o Coney Island więcej jest tęsknoty za światem, który odchodzi, czy spoglądania z nadzieją w przyszłość? Zapraszamy!

Spektakl realizowany w ramach projektu „Nowy i Młodzi”.

FIZYKA KWANTOWA. CZYLI ROZMOWY NIGDY NIEPRZEPROWADZONE
reż. Julia Wyszyńska
monodram Julii Wyszyńskiej
spektakl konkursowy
23/09 (piątek) godz. 21:30, Scena na zapleczu

Choreografia: Paweł Sakowicz
Muzyka: Filip Kaniecki
Konsultacje i opieka artystyczna: Miłosz Konieczny
Kostium: Emil Wysocki
Światła: Katarzyna Łuszczyk
Wsparcie duchowe i mentalne: Sandra Bąk
Scenariusz i reżyseria: Julia Wyszyńska

8 letni Julek zaprasza Widza do swojego niezwykłego świata, gdzie wszystko jest możliwe. Gdzie niczego, ani nikogo się nie boi, nie wstydzi, nie czuje żadnych ograniczeń, nie wie co to kompleksy, widzi Duchy, rozmawia z Roślinami, a MTV kreuje Jego rzeczywistość. Po drodze spotykamy Tatę, Mateusza z ławki obok, przedszkolankę Panią Czesię i innych, którym Julek nareszcie ma szansę powiedzieć to, na co nigdy wcześniej nie miał odwagi.

Śmiertelnie poważny temat jakim są demony przeszłości, przyglądanie się systemowym nadużyciom i do czego mogą Nas doprowadzić podjęte decyzje, które bardziej są podyktowane pokoleniową traumą niż wolną wolą Serca i Duszy, potraktowany w nieco mniej śmiertelnie poważny sposób.

BLIŻEJ CHMUR. ZARAZ SPADAM
reż. Ewa Konstancja Bułhak
Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie
spektakl konkursowy
24/09 (sobota) godz. 19:00, Duża Scena

reżyser, teksty piosenek, scenariusz i reżyseria: Ewa Konstancja Bułhak
kompozycja muzyki: Olga Lisiecka
kierownictwo muzyczne: Urszula Borkowska
choreografia: Patrycja Grzywińska
scenografia i kostiumy: Marzena Wodziak
wizualizacje: Maria Matylda Wojciechowska
reżyseria świateł: Paulina Góral
obsada aktorska z granymi rolami:
Zuzanna Galewicz – Patapapaja
Pola Gonciarz – Lola
Anna Grochowska – Pani Komendant
Katarzyna Kanabus – Królowa
Aleksandra Ożóg – Panna Młoda
Ada Szczepaniak – Anioł

Gdyby tak… gdyby tak…
Być bliżej chmur, móc więcej, uwierzyć w siebie, bo nikt dotąd w ciebie nie wierzył. Zaryzykować i na moment przystanąć, zastanowić się co dalej. Czy to, co mam, to już wszystko? Czy może jeszcze coś można tu znaleźć?
To historia chwili, która zostaje nam dana. Czy coś odmieni? Czy coś za sobą niesie?
Rzecz dzieje się na dachu nowoczesnego wieżowca. Nasze bohaterki trafiają tam, ponieważ:

  • ich życie wydaje im się zbyt skomplikowane,
  • pragnęłyby czegoś innego,
  • kogoś innego,
  • być nie taką, jaką się jest.

Być bardziej, mocniej, czulej, dotkliwiej…

HERSTORIE RÓŻEWICZA
reż. Bartłomiej Kalinowski
(student II roku reżyserii teatru lalek, AST Wrocław)
Akademia Sztuk Teatralnych im. St. Wyspiańskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu
spektakl konkursowy
24/09 (sobota) godz. 21:30, Scena na zapleczu

Scenografia: Dżesika Zemsta
Multimedia: Anna Flaka
Muzyka: Piotr Dziubek
Choreografia: Szymon Michlewicz-Sowa

Herstorie Różewicza w reżyserii Bartłomieja Kalinowskiego to przyglądanie się z kobiecej perspektywy twórczości jednego z najważniejszych polskich poetów i dramatopisarzy. Tropiąc w jego tekstach wizerunków kobiet oraz sytuacji, z jakimi mierzą się stawiamy pytanie o sposoby obecności ich ciała — biologicznego, zwierzęcego, kulturowego, wreszcie wyzwolonego. Reinterpretacja współczesnych mitów poprzez ruch słowo i improwizacje, a także szukanie wspólnych doświadczeń z różewiczowskimi bohaterkami, pozwala opowiedzieć o własnych lękach oraz marzeniach.

NIESPODZIEWANY POWRÓT
Teatr Gudejko w Warszawie
spektakl pozakonkursowy
25/09 (niedziela) godz. 16:00, 19:00 (Gala Zakończenia Festiwalu), Duża Scena

Autor: Serge Kribus
Przekład: Bożena Puchalska
Fotografia: Grażyna Gudejko
Obsada: Daniel Olbrychski, Tomasz Karolak

Gąszcz różnych wątków, które splatają się w wyśmienitą sztukę – to właśnie Niespodziewany powrót.
Spektakl w gwiazdorskiej obsadzie – na scenie Olbrychski i Karolak – to doskonała rozrywka dla wymagającej widowni.

W Niespodziewanym powrocie Daniel Olbrychski wciela się w postać aktora, który ma zagrać króla Leara.
Szczególna trema i wielkie nadzieje związane z podjęciem tak dużego aktorskiego wyzwania nie są Olbrychskiemu obce.
W końcu sam mierzył się z nimi, kiedy grał główne role w spektaklach Szekspira.

Ważną postacią jest zwłaszcza syn głównego bohatera – w tej roli doskonale znany publiczności z wielu produkcji telewizyjnych i kinowych Tomasz Karolak. Aktor o dużym talencie z wejściem w postać też nie będzie miał problemu – w końcu synem jest od urodzenia!

Dokąd zabrną te wszystkie wątki?
Jak będzie się układać relacja ojca z synem?
Jest tylko jeden sposób, by przekonać się o tym wszystkim – trzeba się wybrać do teatru! 

Menu
Wielkość czcionki
Kontrast