Partnerzy i Sponsorzy:





Organizatorem teatru jest
Miasto Koszalin.

Spektakl
Reżyseria:Piotr Ratajczak
Dramaturgia- Jan Czapliński, Piotr Ratajczak
Premiera:2009-10-17
Autor:Stanisław Ignacy Witkiewicz
Obsada:Żanetta Gruszczyńska-Ogonowska, Aleksandra Padzikowska, Artur Paczesny, Wojciech Rogowskim Artur Czerwiński, Robert Zawadzki ( gościnnie), Jacek Zdrojewski, Filip Perkowski ( gościnnie) Scenografia:Matylda Kotlińska
Muzyka:
Kostiumy:Grupa Mixer,
Prezentacja video-Aleksander Grzebalski,
Inspicjent-Dorota Czerkawska
Choreografia:Arkadiusz Buszko
Przekład:
zobacz zapowiedź na:

Szewcy

  "Szewcy", czyli najbardziej znany dramat Witkacego- dla wzbogacenia atrakcyjności widowiska- zmieniony. Dramaturg Jan Czapliński naniósł poprawki w tekście, włączając do niego wiele współczesnych odniesień. Akcja sztuki rozgrywa się w warsztacie szewskim.
Tłem jest praca i rozmowa majstra i czeladników. Ich pragnieniem jest życie, w taki sposób,
w jaki żyją osoby nimi rządzące. Szczególnie zależy im na przyjemnościach,
których tamci doświadczają.
W tym momencie przychodzi prokurator Scurvy i przekonuje szewców, że powinni być zadowoleni,
ze swojego życia oraz, że, mimo racjonalności występowania podziałów społecznych
oni nie są stworzeni do celów wyższych, a więc rządzenia. W tym samym czasie okazuje się także,
że odczuwa on wielkie pożądanie do księżnej Iriny, która również pojawia się na scenie.
Rozmawia z prokuratorem oraz irytuje go swoją niedostępnością. Co więcej, deklaruje chęć oddania się Sajetanowi. Scurvy’ego natomiast uznaje za nudnego. Momentem finalnych jest jego wyjście. Księżna w tym czasie, chce zbliżyć się do szewców. Oni, jednak zamierzają ją zabić. W warsztacie pojawia się niespodziewanie Scurvy na czele „Dziarskich Chłopców”.
Informuje, że został mianowany przez telefon ministrem i aresztuje wszystkich obecnych. Rozpoczyna swoje rządy, mimo,że nie ma jeszcze oficjalnej pieczątki. Wtedy na scenie zapada nuda i milczenie.
Dzięki temu, zamiast nużącego trzygodzinnego spektaklu, mamy lustro dzisiejszego pop - świata w pigułce. Już pierwsze sekundy zapowiadają dynamizację w wystawianej sztuce. Pokaz mody, w którym obok papieża maszeruje Hitler, wprowadza widza w rytmiczny trans.
Całe przedstawienie posiada niebywałe wyczucie rytmu, dzięki temu, że grane jest bez przerwy, przez co widz cały czas się na nim koncentruje.
Całość uzupełnia rewelacyjnie dobrana muzyka.